Een kat in het nauw maakt rare sprongen. Het regime, dat machteloos moet aanschouwen hoe cultuurverrijkende bendes het eigen volk terroriseren, weet er geen blijf meer mee. Ze schieten dan maar op de kraaien die het uitbrengen.  De grootste ramp van de 20^ste en 21^ste eeuw, de massa-immigratie met alle nare gevolgen van dien, moet verdoken blijven.

Geen maand, geen week, geen dag, gaat voorbij zonder dat er een Fransman of Française wordt aangevallen, bestolen, verkracht of vermoord.

Het regime doet er uiteraard alles aan om te verhinderen dat al die misdaden aan het licht komen.  De Macron-clan heeft besloten om zich te verzetten tegen een fundamenteel recht, het recht om vrij te demonstreren. Het clubje heeft ook beslist om de patriottische en nationalistische beweging frontaal aan te vallen. Zo vermenigvuldigen ze het aantal ontbindingen van nationalistische verenigingen. Daarin worden ze gesteund door gesubsidieerde pers en activistische magistraten.  Rechters van ‘Le Syndicat de la magistrature’, een extreemlinks belangengroepje, opgericht in mei 1968, sluiten jonge militanten maandenlang op in de gevangenis en spreken waanzinnige, onevenredige  gevangenisstraffen uit. De opgesloten jonge nationalisten riskeren bovendien hun leven in een van de vele multiculturele gevangenissen van Frankrijk. Op sociale netwerken circuleren berichten onder het gevangen gespuis, waarin ze worden aangespoord om zich ‘over deze patriotten te ontfermen’: “We moeten ze een warm welkom geven, deze hoerenzonen (fils de pute)!”

Crépol

Wat er gebeurt is na de moord op de jonge Thomas in Crépol is uiterst ernstig. Het stilzwijgen over het profiel en de motieven van de aanvallers werd gevolgd door een meedogenloos optreden van justitie tegen degenen die hun woede uitten over deze laffe moord.

Voor het gerecht was het een moord zonder racistisch motief. Nochtans verklaarde de openbare aanklager zelf dat negen getuigen ‘vijandige opmerkingen tegen blanken’ hebben gehoord tijdens de fatale aanval in Crépol.  Voorlopig hebben de onderzoeksrechters die de zaak in handen hebben echter niet aanvaard dat de aanval een racistisch motief had.

Voor het eigen volk is een aanval gepleegd op basis van etnische, religieuze of raciale afkomst… een verzwarende omstandigheid, voor dat tuig blijkbaar niet.

Onevenredige straffen voor eigen militanten

Zes van de ‘ultrarechtse activisten’ die op zaterdag 25 november demonstreerden in Romans-sur-Isère zijn al berecht door de rechtbank van Valence en veroordeeld tot zes tot tien maanden gevangenisstraf.  Opgemerkt moet worden dat de meesten van hen geen strafblad hebben en dat de enige gewonde uit hun gelederen kwam.  De gewonde jongen werd geïsoleerd, met geweld uit zijn auto gehaald en in elkaar geslagen, terwijl zijn voertuig in brand werd gestoken. Vervolgens werd hij volledig uitgekleed, gefilmd en poedelnaakt op de openbare weg achtergelaten voordat hij door de brandweer werd opgepikt.

Une justice de rois nègres

Het is moeilijk om niet geschokt te zijn door deze snelle rechtspraak en buitenproportionele straffen, als je ze vergelijkt met de vrijlating van twee van Thomas’ aanvallers, die de rechtbank onder ‘gerechtelijk toezicht’ mochten verlaten, zelfs geen werkstraf. Of de recente veroordelingen: 30 dagen werkstraf (Nantes) voor het 25 meter meeslepen van een politieagent met zijn auto; 6 maanden voorwaardelijke gevangenisstraf (Villeneuve) voor het in brand steken van een gemeentehuis.

Sérignan (Hérault)

Op 7 november, drie weken na de terroristische slachting van een leraar in Arras, hadden activisten van ‘Les Jeunes d’Oc’ het Lycée Marc Bloch in Sérignan (Hérault) symbolisch ‘gesloten’. Deze actie bestond uit het ophangen van een bord aan de toegangsdeur om te waarschuwen voor het islamitische gevaar. Dit gevaar was des te zorgwekkender omdat de leraren van dit lyceum en verschillende andere scholen in de regio Hérault onlangs werden bedreigd door een fan van Al Qaida: “De volgende zal jij zijn”!

Enkele dagen geleden werd Anthony, de woordvoerder van deze groep jonge activisten, door de politie in voorhechtenis genomen, ook al zou hij aanvankelijk in vrijheid worden gehoord. Dit lijkt nu de prijs te zijn voor het willen verdedigen van je volk en je land. Minister van Binnenlandse Zaken Gérald Darmanin, die nog aangeklaagd werd voor verkrachting, maar buiten vervolging werd gesteld, heeft de prefecten gevraagd om patriottische demonstraties systematisch te verbieden.

Gaan de Fransen toegeven dat er een cultuur bestaat die toestaat dat hun mensen worden verkracht en vermoord?

Neen, ze accepteren niet langer de criminele laksheid van een rechtssysteem dat alleen in naam bestaat!  Ze willen terug naar het Frankrijk van hun voorouders, het land waar het goed leven was. Het Frankrijk van la ‘douce France, cher pays de mon enfance’, zoals Charles Trenet ooit zong.

Marion Maréchal (Reconquête, de partij van Eric Zemmour) eist intussen dat geradicaliseerde Islamisten, die geboekt staan als ‘Fichés S’, tijdbommen eigenlijk,  preventief opgesloten zouden worden om hen te neutraliseren, dit in afwachting van hun uitwijzing.

En of ze gelijk heeft!