Gedichten van Hector hebben ons wakker geschud

Dit weekeinde vierden we samen met een zestigtal personen te Sint-Niklaas ‘85 jaar Hector van Oevelen’, dichter en schrijver, voorheen bij weekblad ’t Pallieterke en thans schrijvende voor ReactNieuws en ’t Scheldt. Een tweetal sprekers namen het woord, er werden gedichten van Hector voorgelezen, een korte videoboodschap vanuit Zuid-Afrika, de jarige nam zelf het woord en alles werd muzikaal ondersteund door een luitspeelster en muzikant op twee harpen. De organisatie van het geheel was in handen van ‘De Vrienden van ’t Pallieterke’.

De voormalige hoofdredacteur van eerder genoemd weekblad, Karl Van Camp, duidde de werkterreinen van Hector; Vlaanderen, Zuid-Afrika, anti-politieke correctheid en de Nederlandse taal, die hij middels gedichten, verslagen en in memoriams aan de lezers deelde. Over het laatste onderwerp had de jarige zelfs jarenlang een eigen tijdschrift met de titel de ‘Wrange Wapper’ en daarnaast zijn er een flink aantal boeken van zijn hand verschenen over o.a. de repressie tegen Vlaams-nationalisten, de ondergang van Zuid-Afrika en de Belgische rampstaat.

Advocaat Alain Cleyman sprak over de belangrijke rol van de gedichten van Hector voor zijn generatie, wist te melden dat ze nog steeds actueel zijn en riep aanwezige uitgevers deze her uit te geven. Een woordkunstenaar, die houdt van zijn volk en land en geen andere meester heeft gediend dan zijn eigen geweten, zo heeft de dichter met deze bagage van principes vele teksten opgetekend.

De leerling van Anton van Wilderode bleef in zijn korte voordacht bescheiden en liet weten slechts te hebben gedaan waar zijn hart hem heeft toegeroepen. Hopende op toekomstige beleidsveranderingen liet Van Oevelen weten dat het op het moment vooral aan de politiek ligt dat de samenleving de verkeerde kant op gaat en niet aan de Vlamingen zelf… en natuurlijk aan ‘die domkop van een staat’.

3 comments

    1. Beste vrienden en sympathisanten, van harte dank voor jullie warme sympathie en waardering van toen tot nu! Toch ook iets rechtzetten: op die gedenkwaardige zondag van de viering was ik nog gèèn 85, maar pas 84. Vermits ik ben geboren op 12 maart 1938, word ik ‘pas’ 85 op 12 maart 2023 a.s. uiteraard als ’t God belieft, zoals ons in vromere tijden werd geleerd. Bloemen en/of kransen bij die gelegenheid nièt gewenst, maar warmhartige sympathie zal naar waarde worden geschat, Hector.

Geef een reactie