‘Een volk, een naam’: René de Clercq

renedeclercq1

Vandaag is de 82ste sterfdag van de Nederlandse dichter René de Clercq, hij werd geboren te Deerlijk in West-Vlaanderen en overleed te Maartensdijk in Utrecht. Niet alleen was hij dichter, maar tevens schrijver van treurspelen en componist van liederen. Daarnaast ook overtuigd activist binnen de Vlaamse beweging. Zijn geboortehuis is vandaag een museum ter ere van zijn werk en leven.

Hij promoveerde tot doctor in de Germaanse filologie in Gent met een proefschrift over Guido Gezelle. Bij de inval van de Duitsers op 4 augustus 1914 vluchtte hij met zijn gezin naar het neutraal gebleven Nederland. Hij werd leraar aan de Belgische school in Amsterdam en redacteur van De Vlaamsche Stem, het dagblad voor de Vlaamse vluchtelingen in Nederland. Door zijn Vlaamsgezinde artikels in De Vlaamsche Stem werd hij in 1915 als leraar ontslagen.

Dan trad hij toe tot het activisme en keerde in 1917 naar Vlaanderen terug als conservator van het Wiertzmuseum in Brussel en werd lid van de Raad van Vlaanderen onder Duits bewind. Na de oorlog werd hij, wegens zijn activisme, door het Belgische gerecht in 1920 bij verstek ter dood veroordeeld. Hij week uit naar Nederland, waar hij in ballingschap leefde en bracht zijn verdere leven door met het onderwijzen van kinderen van andere gevluchte Vlaamse activisten en het publiceren van zijn werken.

Vanavond is er ook een herdenking René de Clercq 2014 bij zijn graf in Deerlijk. Het wordt georganiseerd door het René de Clercqgenootschap. Voor meer informatie; HIER . Maar eren kan natuurlijk ook door nog eens een gedicht van zijn hand te lezen zoals;

EEN VOLK, EEN NAAM

Slechts éen geloof wil ik belijden:
Mijn heilig Nederlandsch geloof.
Godsdienst, noch oorlog, ramp noch roof
Mag Vlaanderland van Holland scheiden.
Wij hooren saam, wij blijven saam:
In Noord en Zuid éen volk, éen naam!

Waar Breydel en de Ruyter vochten,
Daar zong de vrijheid in de vaan.
Moet niet de schoonste hemel staan
Waar Rubens en waar Rembrandt wrochten?
Wij hooren saam, wij blijven saam:
In Noord en Zuid éen volk, éen naam!

Wij kunnen ’t vreemde en vreemden eeren
Doch niet in Limburg, niet in Sluis.
Wij haten Franschman, Brit, noch Pruis.
Maar handen t’huis, of ’t kan verkeeren!
Wij hooren saam, wij blijven saam:
In Noord en Zuid éen volk, éen naam!

Hoe lang nog, Vlaanderen, zult gij dulden
Dat gij der gouwen minste zijt?
Ten strijd, ten strijd! Het wordt hoog tijd
Om de oude sporen te vergulden.
Wij hooren saam, wij blijven saam:
In Noord en Zuid éen volk, éen naam!

Benaadren, broeders, niet benijden!
Is Holland thans de rechte schoof,
Zijn heilig Nederlandsch geloof
Kan ook de Vlaming trotsch belijden.
Wij hooren saam, wij blijven saam.
In Noord en Zuid éen volk, éen naam!

Lees hier meer of beluister een stukje koorzang op deze tekst alhier.

2 Comments

Reacties zijn gesloten.