Pukkelpopdeal: ‘kaviaar-socialistisch’ kapitalisme ten voeten uit!

Het dossier ‘Pukkelpop’ lijkt afgerond. De festivalgangers die na de natuurramp hun festivalweekeinde in rook zagen opgaan worden nu gesust met drank- en eetbonnen. Chokri Mahassine (sp.a en organisator Pukkelpop) is zich van geen kwaad bewust. Volgens hem compenseren de ‘gratis’ bonnetjes voldoende en is iedereen er tevreden mee. En toch is dit een puur commerciële zet van Pukkelpop.

“Het is een tegemoetkoming aan alle Pukkelpoppers, ook al zullen we verlies maken. Eerlijk gezegd: we hopen dan ook dat heel wat mensen ons zullen steunen en hun compensatie niét opvragen”, aldus organisator Chokri Mahassine.

Zonder schaamte beweert de doorwinterde socialist en Pukkelpop-organisator dat ze verlies gaan maken met deze tegemoetkoming indien iedereen zijn drankbonnen zou opvragen. Merkwaardige uitspraak, aangezien de meeste muziekgroepen hun geld hebben teruggestort uit solidariteit met de organisatie, terwijl ze dit contractueel overigens niet hadden moeten doen.

Anderzijds is het zo dat de achterkant van de inkomtickets vermeldt dat de prijs wordt terugbetaald bij afgelasting van Pukkelpop. Chokri komt natuurlijk af met de uitleg dat het niet is afgelast, maar is onderbroken. Verzekeringsgelul uiteraard! Eén dag werd inderdaad ‘onderbroken’, de overige dagen zijn wel degelijk ‘afgelast’!

Gelukkig is er toch nog een achterdeur voor de gedupeerde festivalgangers die niet tevreden zijn met hun ‘gratis’ drankbonnen. (Gratis? Ze hebben toch inkomgeld betaald? Sommigen tot 150 euro!) “De organisatie kan een festivalganger onmogelijk dwingen om alleen die bonnen te aanvaarden als schadevergoeding”, zegt advocaat Alex Wijnant in de Gazet Van Antwerpen. Hij is gespecialiseerd in economisch recht. “Volgens artikel 1184 van het burgerlijk wetboek zijn herstel en teruggave van het oorspronkelijke goed nodig bij de ontbinding van een overeenkomst. Wat de organisatoren van Pukkelpop doen, is niet tegen de wet. Ze mogen die bonnen aanbieden, maar ze kunnen een festivalganger niet dwingen om alleen voor die vorm van schadevergoeding te kiezen.”

Waarom liggen we bij Rechts Actueel wakker van deze zaak? Omdat het hier een pure vorm van kapitalistische uitbuiting van de ‘klant’ betreft. Pukkelpop wil de tienduizenden gedupeerden op een slinkse en plat commerciële manier teruglokken naar hun weide in Hasselt-Kiewit. Dubbele winst met andere woorden! De gedupeerden betaalden dit jaar hun dure tickets, maar zullen dit de volgende editie(s) evengoed MOETEN doen, willen ze profijt halen uit hun gekregen bonnetjes! Tegelijkertijd is socialist Chokri er zeker van dat Pukkelpop de komende jaren genoeg volk zal trekken om te overleven.

Chokri is er nog steeds niet mee akkoord: “Nee, dit vouchersysteem is geen win-winsituatie of wat dan ook. Eigenlijk is het heel simpel: als we alle vouchers dit jaar zouden uitsturen voor de editie van 2012, gaan we onherroepelijk failliet. Punt uit. We hebben enkel en alleen getracht Pukkelpop te laten overleven én onze Pukkelpoppers een BEETJE te helpen. Voor de organisatie is het simpel: we missen een pak inkomsten gedurende drie jaar. Ja, we gaan zeer waarschijnlijk de volgende jaren verlieslatend zijn, maar dan is dat maar zo. ALS WE MAAR NIET FAILLIET GAAN. Daar kunnen of willen we niet aan denken. Met dit plan menen we te kunnen overleven.”

Bezorgdheid? Schaamte? Eergevoel? Allemaal loze termen voor de socialistische organisator. Winstbejag is het enige wat telt. En maar goed ook, want anders zouden we beginnen twijfelen aan de socialistische gewoontes… Kaviaar-socialisme ten voeten uit!

10 comments

  1. is er eigenlijk een manier om de ticketprijs alsnog terugbetaald te krijgen?
    want een aangetekende brief sturen en dan naar de vrederechter stappen allemaal goed en wel, maar het adres van pukkelpop is een postbus waar geen aangetekende zendingen kunnen ontvangen worden. de compensatie afdrukken zullen ze afschilderen als akkoord gaan met de compensatie en als je ze niet afdrukt stond duidelijk in de mail dat je afziet van enige vorm van schadevergoeding of terugbetaling.
    de pukkelpop-organisatie heeft ons waar ze ons hebben wil, vlak achter ons met onze broek op onze enkels.

  2. Wij zijn blij dat we de eersten waren die het schandaal Pukkelpop hebben aangeklaagd.
    Maar ook de rol van de genaamde Rubens is bedenkelijk, om niet te zeggen zeer eigenaardig. Zo rap verklaren dat er geen fouten werden gemaakt . Iemand die met mensen iets inzit zou de eerste moeten zijn om vervolging in te stellen. Er vielen toch vijf doden… Dat telt schijnbaar voor mijnheer Rubens niet.
    BM

    1. De eersten? Misschien. het artikel op deze site werd gepubliceerd op 18 oktober om 12 uur. De eerste verwijzing naar de kwestie op de website van ’t Scheldt dateert pas van 19 oktober… Wanneer werd de kwestie voor het eerst vermeld in ’t Scheldt, en wanneer werd dat exemplaar gefaxt?

  3. Woorden over “verbondenheid”, troost en “steun zoeken”, grote foto’s van meisjes en jongens die in elkaars armen vallen, artiesten die organisator Chokri Mahassine hun steun betuigden en zelfs ronduit knuffelden (“lieve Chokri”).
    Uiteraard heeft de heer Mahassine die dodelijke windhoos (sorry, het KMI spreekt van “valwind”) niet besteld. Maar als organisator is en blijft hij het aanspreekpunt voor kritiek. Er was het ontbrekend rampenplan, de chaos en de falende interne communicatie (met GSM’s terwijl het netwerk plat lag, in plaats van een eigen draadloos systeem), en de dubbelzinnige communicatie na de ramp. In alle media klonk het nochtans unisono dat de organisatie geen schuld trof, en dat ons niet anders restte dan collectieve verslagenheid. De analyse verdronk zo bij voorbaat in de emotionaliteit.
    Chokri Mahassine is de man die door Stevaert is vooruitgestuurd om jong kiespubliek aan te trekken, in de context van een vrolijke, hippe popcultuur, met dat jaarlijks festival als uitsmijter. Meer moest hij eigenlijk niet doen: blijven glunderen. Zoals de humor een vorm van machtsvertoon kan zijn (de BV-cultuur van altijd dezelfde mediagenieke, goedlachse lolbroeken in allerhande kwis- en praatprogramma’s op TV), zo is de massale melancholie, de obligate rouw, evenzeer een politieke strategie om de kudde samen te houden. We spreken dan over “collectieve verwerking” en “samenhorigheid”.
    Maar als er doden vallen, door welke oorzaak ook, mag er wat meer gedaan worden dan bekketrekken.
    Het kan niet zijn dat iemand die altijd positief in de mediabelangstelling komt dankzij een populair muziekfestival, en daar ook de persoonlijke politieke baten uit puurt, niét voor zijn verantwoordelijkheid gesteld wordt als het misloopt.
    Op dat moment de martelaar uithangen is niet ernstig.
    Een privé organisatie zou collectief aan de muur genageld zijn en financieel uitgeperst worden, met een dagelijkse gang naar de rechtbank als laatste verwerkingsproces, een dictatuur waardig.
    Uiteindelijk gaat het ordinair over poen.
    http://visionairbelgie.wordpress.com/2011/08/22/chokri/

  4. “Was jij daar? Heb jij de horror gezien en het kunnen navertellen? Ik betwijfel dat ten zeerste want anders zou je zoiets niet kunnen neerschrijven.”

    Wat een onzin. De manier van ‘compenseren’ die Pukkelpop hanteert bekritiseren heeft niets, maar dan ook echt niets te maken met het al dan niet aanwezig zijn op dat moment. Integendeel, ik merk dat de mensen die daadwerkelijk aanwezig waren het vrij moeilijk hebben om nog enige vorm van objectiviteit te hanteren.

  5. Naar mijn mening zou het rechtvaardigste zijn geweest alle bezoekers Pukkelpop 2011 en die niet de volledige prestatie hebben gekregen waarvoor zij nochtans volledig betaald hadden (dus een wanprestatie, wat de oorzaak ook moge zijn geweest) een gratis ticket aan te bieden voor Pukkelpop 2012. De winst aan drank aan eten blijft dan wel hetzelfde. Men moet wel toegeven dat de sossen zich heel goed aan de kapitalistische graaicultuur hebben aangepast: ze zijn gepromoveerd van eenvoudige, bescheiden arbeiders – pardon, kaviaarconsumenten en Bentleyrijders – tot kaviaar èn champagnesocialisten. Een stem voor links? over mijn lijk!

  6. wat een negatief artikel!!! Denk eens aan de mensen die alles zouden doen om die bonnetjes te kunnen laten vallen en in plaats de persoon die ze verloren zijn terug te krijgen of de weken, maanden en jaren revalidatie die sommige nog te wachten staat???? en jullie zijn hier bezig over geld in zakken steken???
    Ben geen festivalganger en zal dat ook nooit worden en kan het me ook niet voorstellen omdat te moeten meemaken maar weet wel wat het is een dierbare te verliezen en geloof me dan is deze zever over een bonnetje echt een waardeloze discussie!!!!

  7. I was there. And yes, this writer has gotten it right. This is about greed and capitalism, pure and simple. Chokri couldn’t give a damn about these kids…he’s just chasing the euro.

  8. Wat een kritiek. Drankbonnen moet je anders ook kopen en kosten ook geld, net zoals een ticket, alleen kan de organisatie op deze manier zorgen voor een spreiding, een soort van terugbetaling op termijn en daar is wat ons pukkelpoppers betreft niks mis mee. Alvast stukken beter dan “nooit meer pukkelpop”.
    Het gaat niet enkel over groepen die al dan niet hun fee (gedeeltelijk) heeb terugbetaald, heb je enig idee wat een materiaalschade er was? En dan nog zij die’t ni overleefden en alle zwaar gewonden. Mensen, jongeren, die nu met een arm of been minder door’t leven moeten gaan – afgerukt door de spankabels van de tenten toen die instortten…
    Echte pukkelpoppers blijven terug gaan naar het festival en niet in’t minst de “survivors”. Ik draag mijn bandje met trots als eerbetoon aan zij die nooit nog een PP-bandje zullen kunnen dragen.

    Een vraag aan de schrijver van dit artikel: Was jij daar? Heb jij de horror gezien en het kunnen navertellen? Ik betwijfel dat ten zeerste want anders zou je zoiets niet kunnen neerschrijven.

Comments are closed.