Linkse journalisten hebben blijkbaar een even kort geheugen als hun vriend Joe Biden, want vandaag brengen ze nog maar eens het oude ‘nieuws’ dat er een onderzoek loopt naar Europees parlementslid Tom Vandendriessche (Vlaams Belang). Dat ‘nieuws’ hadden ze ook al gebracht in juni, uiteraard net voor de verkiezingen, in de hoop het VB te schaden. Tevergeefs: het VB behaalde met zijn Europese lijst een geweldige score en 3 zetels.

Aanleiding voor het onderzoek is een klacht van een misnoegde oudwerknemer. Zijn grote bezwaar: als werknemer van een parlementslid van het VB werd hij geacht zich ook in te zetten voor… het VB. Tja, ons lijkt dat maar normaal; wie bij Coca cola werkt zal ook wel geacht worden cola te drinken, zeker? Maar het zal wel aan ons liggen…

Op de linkse gesubsidieerde regimewebsites Apache en HUMO, en later in de gedrukte regimepers, wordt zonder enige achtergrondkennis beweerd ‘dat een medewerker van een Europees parlementslid alleen mag werken rond Europese thema’s’. Klein detail: dat is niet zo.

De realiteit is dat een Europees parlementslid vanuit het Europees parlement gevraagd wordt minstens 1 week per maand in de eigen kieskring actief te zijn, om de band tussen kiezers en het Europees parlement te versterken; daarvoor wordt in de kalender van het parlement zelfs een hele week per maand geen enkele vergadering gepland. Uiteraard mogen ook de medewerkers daarbij behulpzaam zijn.

Een Europees parlementslid wordt ook gevraagd elk jaar honderden kiezers als bezoeker naar het Europees parlement te brengen, opnieuw om de band tussen kiezers en het Europees parlement te versterken. Opnieuw zijn het de medewerkers die dat in het eigen land organiseren.

Een Europees parlementslid mag ook tentoonstellingen en events in het parlement organiseren, waarbij vaak lokale kunstenaars of producenten uitgenodigd worden. Ook dat wordt door de medewerkers in het eigen land georganiseerd.

En tenslotte is een Europees parlementslid volledig vrij om over wat dan ook vragen in te dienen, ook over heel lokale aangelegenheden of belangen; ook daarvoor worden de medewerkers ingezet. Die leveren daarvoor vaak het materiaal en de inspiratie aan, vaak geput uit informatie die komt uit de lokale partijwerking.

Er is dus helemaal geen absoluut verbod voor medewerkers van een Europees parlementslid om zich met lokale zaken of niet Europese thema’s bezig te houden; wel integendeel. Wat wél verboden is, is om Europese medewerkers in te schakelen in uitsluitend de werking van de nationale partij, zonder enige band met het Europese parlement. Maar dat is bij Vandendriessche niet gebeurd.

Conclusie: alweer much ado about nothing, wat persoonlijke rancune van een ontslagen werknemer, gevolgd door ene onderzoek opgeklopt door wat gesubsidieerde regimeblaadjes. Maar net zoals bij Marine Le Pen zal men het onderzoek lang laten aanslepen, om dan elk jaar weer als ‘nieuws’ te presenteren…

Wat intussen te weinig aandacht gekregen heeft is dat Tom Vandendriessche Facebook gedagvaard heeft vanwege de censuur tegen rechtse meningen, dat proces nog gewonnen heeft ook, en Facebook zowaar gedwongen heeft een schadevergoeding te betalen. Een stevige tik op de vingers van de censuurmachine van het regime, en een sterk signaal voor echte vrije meningsuiting. Dat noemen wij uitstekend parlementair oppositiewerk.