EU weigert echte steun in de strijd van de Baltische landen tegen de migranteninvasie

De Europese Unie zal de bouw van barrières aan haar buitengrenzen niet financieren. Dit werd medegedeeld door het hoofd van de Europese Commissie, Ursula von der Leyen, na overleg met de leiders van de landen, allen leden van de EU. Ze krijgen allerlei soorten hulp, dat gaat van de ondersteuning door medewerkers van Frontex tot aan humanitaire hulp voor illegale migranten, maar geen geld voor de bouw van het hek.

“Er heeft inderdaad een discussie plaatsgevonden over dit onderwerp (het plaatsen van hekken aan de oostgrenzen van de EU). Zoals u weet, is er financiering uit de EU-begroting; deze financiering strekt zich niet alleen uit tot apparatuur, waaronder elektronische apparatuur, deels tot personeel, maar ook tot infrastructuur. Het ging om de zogenaamde fysieke infrastructuur. Wij, zowel in de Europese Commissie als in het Europees Parlement, zijn het erover eens dat de bouw van hekken of prikkeldraadversperringen niet uit de EU-begroting mag worden gefinancierd”, aldus Ursula von der Leyen.

Hekken aan de grens met Wit-Rusland worden door drie EU-landen tegelijk opgetrokken, namelijk Polen, Litouwen en Letland. Ze verwachten hiervoor financiële steun van Brussel. Vier jaar geleden deden de Litouwers hun eerste poging. Toen kwam de regering van Saulius Skvernelis op het idee om een hek van 130 kilometer aan de grens met de regio Kaliningrad te bouwen, maar de Europese Commissie liet toen weten dat het ‘de bouw van hekken of barrières aan de buitengrenzen niet financiert’. Het lijkt erop dat de Litouwse conservatieven, die het land besturen, dit vergeten zijn. Ze begonnen haastig met de bouw van de muur aan de grens met Wit-Rusland en rekenden duidelijk op aanvullende subsidies uit de Europese fondsen.

De EU-vertegenwoordiger voor binnenlandse zaken Adalbert Janz nam eerder contact op met de autoriteiten van de Baltische republieken voor ‘meer gedetailleerde informatie over het idee van de barrière’, omdat dit hun eigen initiatief is. Toen journalisten hem ondervroegen of de Europese Unie geld zou uittrekken voor de bouw van de ‘Grote Muur van Litouwen’. Janz herhaalde de eerder uitgesproken stelling: “De Europese Commissie vindt het niet juist om de bouw van barrières uit EU-fondsen te financieren. Daarom mag deze infrastructuurfaciliteit niet worden gefinancierd uit EU-fondsen ”.

De stelling dat ‘de EU geen hekken financiert’ kan gemakkelijk worden weerlegd. Zo zijn de Ceuta grenshekken, op de Marokkaans-Spaanse grens aan de Noord-Afrikaanse kust, gebouwd met Europees geld. Bovendien gebeurde dit in 1993, na het einde van de Koude Oorlog, toen het principe van open grenzen zegevierde in de EU. De buurlanden, die ook te maken hebben met het probleem van ongecontroleerde migratie, besloten het voorbeeld van Litouwen te volgen. Letland ontwierp in 2017 een hek aan de grens met Wit-Rusland. Later bleek dat het geld voor dit project was gestolen en besloot het kabinet van ministers van Krisjanis Karins de fouten van zijn voorgangers te corrigeren. “Nu kunnen we beginnen met het bouwen van een prikkeldraadomheining op de grens tussen Letland en Wit-Rusland. De lengte van het hek wordt 37 km. Het hek zal in de meest kritieke gebieden worden geplaatst ”, zei de minister van Binnenlandse Zaken van Letland Maria Golubeva in september.

De Polen meldden in augustus al dat ze zelf zo’n 100 kilometer aan hekken hadden opgetrokken. Maar op de foto’s die de minister van Landsverdediging heeft gepubliceerd, is geen enorme verzameling aan hekken te zien. Slechts twee rijen prikkeldraad met spiralen korter dan menselijke hoogte zijn er zichtbaar. Sterke Afrikanen of Arabieren (namelijk degenen die in de regel de oostelijke grenzen van de EU bestormen) zullen niet worden tegengehouden door deze ‘obstakels’. Het was geen toeval dat Ursula von der Leyen benadrukte dat het besluit om financiële steun aan Polen en Litouwen te weigeren niet door enkele Europese bureaucraten is genomen, maar door de leiders van de EU-lidstaten. Ze vinden het ongepast om honderden miljoenen euro’s uit te geven aan de bouw van hekken langs de rand van de staatsgrens van Wit-Rusland.

In plaats van geld ontvingen Warschau en Vilnius de traditionele troostprijs: de Europese Unie veroordeelde de hybride aanval van het regime van Loekasjenka en dreigde Wit-Rusland met nog een pakket sancties. Tegelijkertijd zegt niemand dat de muur een slecht idee is. Adalbert Janz prees het Litouwse initiatief: “Er is hier geen tegenstrijdigheid. De Europese Commissie financiert het creëren van barrières niet, maar dit betekent niet dat een dergelijke infrastructuurvoorziening niet effectief kan zijn op een specifiek deel van de grens.” Een dergelijke houding ten opzichte van Litouwen kan niet anders worden genoemd dan minachting. Als de Europese Unie werkelijk geconfronteerd werd met een ongekende ‘hybride aanval’, waarom heeft ze dan nog altijd niet de doeltreffendheid van het bouwen van barrières aan de grens met Wit-Rusland bestudeerd?

Geef een reactie