Karl Van Camp stopt (beetje) bij ’t Pallieterke

In het jongste nummer van ’t Pallieterke staat, zoals elke week, opmerkelijk nieuws te lezen: Karl Van Camp, de hoofdredacteur van het legendarische Vlaamsnationale weekblad, geeft na 10 jaar de fakkel door aan een nieuw gezicht, Wim De Smet.

De minzame Karl Van Camp, oud-NSV’er en van beroep eigenlijk oorspronkelijk architect, heeft een opmerkelijk succesvol parcours gereden bij ’t Pallieterke. ’t Pallieterke bestaat intussen 75 jaar, en was dus ook 10 jaar geleden al een degelijk en levensvatbaar blad, maar ook vrienden van het blad moesten toch toegeven dat er wat roest op de carrosserie kwam: het verouderende lezerspubliek zorgde voor dalende abonnementen, de digitale trein werd aanvankelijk volledig gemist, foto’s werden fanatiek geweerd, en het gebruik van typisch jargon als ‘blauwselblauwen’ zorgde voor een soort subcultuur-sfeertje dat niet echt uitnodigend was voor jonge lezers.

Van Camp stuurde met respect voor de traditie behoedzaam maar vastbesloten richting vernieuwing. Daarbij positioneerde hij het blad ook opnieuw als een blad zonder partijstempel, waardoor het ook opnieuw aantrekkelijk werd voor de rechtervleugel van de N-VA. Hij slaagde er zo in de ‘oude garde’ aan boord te houden, én een nieuw en jonger publiek aan te spreken, wat resulteerde in een stijgende oplage. Met POLEMOS zag bovendien zelfs een nieuwe Vlaamsgezinde uitgeverij het levenslicht. Zeker in een tijd van ontlezing, waar alle gedrukte media zware klappen krijgen, is dat een zeer knappe prestatie.

De voorbije maanden werd opnieuw gebroed op een grondige vernieuwing, die ’t Pallieterke meer journalistieke en politieke relevantie én groeipotentieel moet geven. In een land waar bijna 50% Vlaamsnationaal stemt maar alle kranten en weekbladen links-belgicistisch zijn is dat niet alleen politiek, maar ook commercieel een juiste zet. Karl Van Camp zet een stapje terug, en de nieuwe hoofdredacteur wordt Wim De Smet (waarvan we weinig weten, dat zal allicht de komende weken veranderen). Een actieve man binnen de nieuwe ploeg is ook Wart Van Schel, die al langer de digitale poot van het blad uitbouwt.

Een belangrijke beslissing is om het blad niet enkel meer te vullen met bijdragen van een netwerk van freelancers, maar ook beroepsjournalisten in te zetten. Daardoor komt er ruimte voor interviews en onderzoeksjournalistiek. Een journalist die de laatste maanden zéér lezenswaardige zaken schrijft in ’t Pallieterke is Kristof Luypaert, criminoloog van opleiding, maar ook voormalig politiecommissaris. Een aanwinst van formaat.

Van Camp is intussen blijkbaar nog niet toe aan rentenieren, want in het blad zegt hij dat hij de komende tijd ‘zijn schouders zet onder nieuwe initiatieven die we gaan uitbouwen’. Het ziet er dus naar uit dat de mediagroep rond ’t Pallieterke zich nog verder gaat uitbreiden.

De propaganda van de linkse leugenpers ook zo beu? Dan is het nu in januari een goed moment om uw abonnement op de leugenpers op te zeggen, en er in de plaats één te nemen op ’t Pallieterke. Minder ergernis, meer informatie. Gewoon doen!

3 comments

  1. Ik ben al jaren abonnee en vind het spijtig dat bovenaan het titelbad van ‘T PALLIETERKE de vertrouwde kenmerkende tekening verdwenen is, zoals deze die hier onderaan dit artikel prijkt ; het was immers een soort “logo” van het “merk”

    Like

  2. Het enige wat ik persoonlijk jammer vindt aan het vernieuwde pallieterke is dat de humor er een beetje uit verdwenen is. In vroeger tijden had je de moppenrubriek en de cursiefjes van Louis Verbeek. Ik heb er zowat leren mee lezen. Voor de rest: proficiat en doe zo voort. En misschien is het een ideetje om er een echt tijdschrift van te maken ipv dat oubollige gazettenpapier? Daar zou je volgens mij ook jongere lezers mee aantrekken.

    Like

Reacties zijn gesloten.