Julien Coppens (Spullenhulp) over homo’s én … vrije meningsuiting

geenhomo afbeeldingEen mens zou eigenlijk álle publicaties van álle mogelijke organisaties moeten lezen om helemaal “mee” te zijn met wat onze “vaderlandse” media over die publicaties, euh, publiceren. Dat bleek eens te meer uit het verhaal rond Julien Coppens, algemeen directeur van Spullenhulp.

Die zou namelijk “in het editoriaal van de jongste nieuwsbrief van Spullenhulp de vraag [gesteld hebben] of het fout is te zeggen dat homoseksuelen ziek zijn”.

Een vraag die de organisatie waarvan hij algemeen directeur is, kwam te staan op een opschorting van de samenwerking met de Brusselse dienst voor Arbeidsbemiddeling Actiris. Daar zijn ze namelijk van oordeel dat “de woorden van Julien Coppens (…) twijfel [doen] rijzen over zijn persoonlijke waardering van diversiteit, zowel ten overstaan van homoseksuelen als van armen, zwaarlijvigen, immigranten”.

Een reactie – waarin Coppens tevens gevraagd werd “om zijn woorden zo snel mogelijk te verduidelijken en recht te zetten” (om te zeggen dat hij ongelijk had dus, maar dat mag dan weer niet gezegd worden) – die door Coppens beantwoord werd met een persmededeling waarin hij zijn “excuses [wou] aanbieden aan al wie zich gekwetst voelde” door het editoriaal in kwestie en met de uitleg: “Ik wou in mijn tekst pleiten voor verdraagzaamheid en ruimdenkendheid. Maar nadat ik alles nog eens goed nagelezen had, besefte ik dat het niet erg duidelijk was en dus vatbaar voor interpretatie. Laat ik het dus hier wel duidelijk stellen: ik denk hoegenaamd niet dat homoseksualiteit een ziekte is”.

Zo, de brave man heeft deemoedig het hoofd gebogen voor de politiek-correcte meute, alle plooien weer glad gestreken, alles vergeten en vergeven. In die mate zelfs dat er geen aandacht meer besteed wordt aan wat Coppens verder in zijn persmededeling nog eens benadrukt: “Het was mijn bedoeling om de aandacht van de lezers te vestigen op het feit dat we allemaal vaak voorgekauwde ideeën hebben over categorieën van mensen en dat die vooroordelen gevaarlijk zijn”.

Terwijl net in dié zin de essentie van de persmededeling zit: iederéén heeft voorgekauwde ideeën over categorieën van mensen en die vooroordelen zijn gevaarlijk voor die categorieën van mensen. Tot die “iederéén” behoren (dat is wat Coppens impliceert en wat ook volkomen klopt) ook de politiek-correcten en dat hún vooroordelen gevaarlijk zijn werd door de behandeling die hij kreeg naar aanleiding van zijn editoriaal ruimschoots bewezen.

Ten bewijze van de feiten (wij vinden het editoriaal van Coppens namelijk helemaal niet onduidelijk) krijgt u hieronder de volledige weergave van de “gewraakte” tekst (uit Spullenhulpnieuws, nr. 183, februari/maart 2013):

“Het debat over het homohuwelijk was deze maand brandend actueel. Veel media toonden en gaven hun commentaar bij een internetfilmpje. Het ging om een interview dat in oktober 2012 werd afgenomen na een manifestatie tegen de legalisering van het homohuwelijk. Er is een vrouw aan het woord die haar mening geeft over de kwestie, op een typisch ‘Parijse’ toon en doorspekt met achterhaalde denkbeelden van het ‘oude’ Frankrijk. Volgens haar zijn homo’s zieke mensen. Ze vindt het ook zo jammer voor hen en ze hoopt dat er snel een behandeling wordt gevonden om ze te genezen. Naar haar mening houdt het aanvaarden van het homohuwelijk het grote gevaar in dat onze maatschappij ontspoort. Dan valt uiteraard de toorn van God te vrezen, en ga zo maar verder.

20130312 nieuwsbrief spullenhulp

Onze vrienden de journalisten reageerden prompt en eensgezind: Hola, beste vrienden! Hoe achterlijk is dat standpunt! Wie is die feeks die dergelijke taal durft uit te slaan?!

Het was als karikatuur natuurlijk erg geslaagd. De persoon was goed gekozen, de valstrik moest dus wel werken. Maar laten we niet vergeten dat homo’s nog niet zo gek lang geleden zowat overal met de vinger werden gewezen. Ze waren allemaal verslaafd aan drugs, hadden aids, kleedden zich al te extravagant en praatten met een verwijfd stemmetje (dolle pret om dat onder jolige vrienden na te doen!). Gelukkig vielen ze zo meteen op, zodat een mens niet het risico liep van gezellig te kletsen met een homo, in alle onwetendheid.

Ik heb een uitgesproken mening over homoseksualiteit en ik ben niet de enige. Sommigen veroordelen de homo’s zelf, anderen veroordelen dan weer de onverdraagzaamheid, nog anderen weten het niet goed …

… en dan? Is het zo erg om te denken dat homoseksualiteit een ziekte is? Is het verwerpelijk om te denken dat ze kunnen genezen? Waarom zich bedienen van een karikatuur (de dame uit het interview) om te spreken ‘in naam’ van de tegenstanders van het homohuwelijk? Het risico bestaat dat er meningen worden opgedrongen, wat zeker tot onverdraagzaamheid kan leiden. En is dat niet veel erger dan het gevaar van ‘besmetting’ door een homo, of erger nog dan een volledig vals beeld te hebben?

Misschien volg ik de juiste media niet, die wel volledig en objectief kunnen berichten over een bepaald onderwerp, zodat het publiek met kennis van zaken een eigen mening kan vormen. Of misschien leven we in een maatschappij waarin je ofwel ‘mee’ of ‘niet mee’ bent. Dat iemand vandaag gelijk of ongelijk heeft, dat iets goed of slecht is … Misschien geldt in onze wereld enkel nog de tweedeling en is er geen plaats meer voor ‘grijs’.

Nochtans verschillen we allemaal van elkaar. Er zijn dus evenveel mogelijke wegen en denkbeelden als er mensen zijn, evenveel waarheden als situaties, een universele waarheid is er maar zeer zelden en niemand weet wie ze in pacht heeft. Is respect niet net gedrag kunnen aanvaarden zonder te oordelen, ook al begrijpen we het hoegenaamd niet. Waarom veroordelen? Iedereen heeft het recht om te zijn wie hij is, zolang hij de maatschappij niet schaadt.

Waarom moeten we dus per se allemaal dezelfde mening hebben? En ik heb het dan niet enkel over die persoonlijke kwestie van de homoseksualiteit. We laten ons allemaal vangen door stereotypes, door voorgekauwde ideeën over een hele reeks situaties waarin mensen leven. Ik heb mijn mening over armen, zwaarlijvigen, immigranten … u dan niet?”

Ons inziens een tekst waarin de schrijver pleit – jammer genoeg met relativistische argumenten, maar dat fenomeen zien we tegenwoordig wel vaker opduiken, ook bij conservatieven – voor de vrijheid om er “afwijkende” meningen op na te houden en die te uiten, een vrijheid die er, gezien de reactie op die tekst, duidelijk niet meer is …

2 comments

  1. Goed zo, lang leve de cloaca-speleologie en het sluitspier-toerisme !

Comments are closed.